HOMEFILOSOFIEPAARDENTAALLESSENWINKELFOTO'SLINKSAGENDACONTACT
ŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻŻ

Rijden als een leider. 

Door Linda Parelli
Het is belangrijk om het leiderschap dat je op de grond hebt opgebouwd, mee te nemen in het zadel. Je bent op de grond misschien erg efficiënt geworden om controle over je paard te krijgen, maar als je een gevoelig, onzeker, schrikachtig of een uitbundig paard hebt, moet je de belangrijke principes begrijpen om verder succes te boeken en je vertrouwen te bewaren.

Paarden hebben zowel op de grond als in het zadel leiderschap nodig. In het wild is leiderschap essentieel voor ze; als ze geen leider hebben, worden ze zelf de leider. Ze nemen alle beslissingen over waar ze heen gaan, wanneer ze blijven en wanneer ze vluchten. Dus als jij de leiding niet neemt, nemen zij de leiding.

Jouw leiderschap kan in bepaalde situaties erg uitdagend zijn. Als alles rustig en OK is, is alles goed! Maar als een paard ongerust, angstig of schrikachtig is en hij het op zijn manier wil doen, dan zijn er enkele gouden principes om ter harte te nemen.

ALS HET OP HET TRAINEN VAN PAARDEN AANKOMT.........DENK ALS EEN PAARD

Wat denk je dat je paard voelt als hij in bepaalde situaties opeens versnelt of schrikt? Het is waarschijnlijker dat angstige en onzekere paarden dit gedrag vertonen. Aan twee teugels trekken maakt het probleem eigenlijk erger omdat hij zich opgesloten voelt.

ls paarden bang worden is hun EERSTE REAKTIE VLUCHTEN - RENNEN!!

Ze gaan niet eerst denken en een plannetje maken, ze reageren! Het is helemaal uit zelfbehoud - het instinkt om te overleven.

 

Als paarden bang worden, gaan ze rennen. Hoe meer je ze tegenhoudt, ze achteruit laat gaan of probeert ze te stoppen, hoe erger het wordt. Ze moeten HUN VOETEN KUNNEN BEWEGEN. De enige manier om te begrijpen wat ze doormaken, is om het in perspectief voor jezelf te zien.

 

Beeld jezelf in dat je met je vrienden over een begraafplaats loopt en ineens is er een geluid of figuur dat je de stuipen op het lijf jaagt! Je instinct zegt je om je zo snel mogelijk uit de voeten te maken, maar net als je het op een rennen wilt zetten grijpen je vrienden je bij de kraag en houden je tegen. Op dat moment denk je dat het een geest is en je angst escaleert in pure angst.

Paniek is niet logisch. De adrenaline die je bij angst produceert doet zijn werk voordat je je werkelijk realiseert wat er aan de hand is.  Dit gebeurt bij je paard ook, het is een gegeven dat paarden hyper opmerkzaam zijn op verandering, beweging en geluid van de omgeving. Hij reageert op dingen die jou niet eens zijn opgevallen.

 

Dus zie het vanuit zijn oogpunt en neem het hem niet kwalijk dat hij bang is. Verplicht jezelf om te leren hoe je je paard kunt helpen om meer vertrouwen in zichzelf en in jouw leiderschap te hebben, en daardoor minder reactief te zijn.

 

ÉÉN TEUGEL VOOR CONTROLE - HET ONTKOPPELT DE ACHTERHAND

 

Als je de hals van je paard buigt met het hoofd naar je toe, ontkoppel je de achterhand en haal je de kracht weg. Als je aan twee teugels trekt, schakel je de achterhand juist in en voeg je zelfs kracht toe.  Dit kan zowel positief als negatief zijn.

 

Het ergste is twee teugels in twee handen houden, want dit veroorzaakt dat je beide handen automatisch terugtrekt in situaties waarin je paard schrikt, voorwaarts springt of zich ineens afwendt. Maar ook als jij je balans verliest of het paard niet doet wat jij wilt. Het voelt alsof je controle hebt, maar in werkelijkheid word je paard progressief slechter. Elke keer als je voorkomt dat je paard zijn voeten beweegt wordt hij wantrouwiger, angstiger en reactiever, dus houdt hij zijn problemen.

 

 

Als je aan twee teugels trekt, voelt je paard zich opgesloten omdat je hiermee zijn voeten stil zet en zijn beweging belemmert. Dit bouwt paniek op. Als je één teugel gebruikt, buig je je paard in een kleine cirkel, maar hij kan zijn benen blijven bewegen, de paniek neemt af. Het geheim is hem zijn voeten te laten bewegen maar wel controle te houden over de richting, dit is erg belangrijk! Laat hem er vandoor gaan! Zorg dat de benen er in een extreme situatie vandoor gaan in een kleine cirkel met laterale buiging. Gebruik de achterhand ontkoppeling (indirecte teugel) in minder dreigende situaties.

LATERALE BUIGING TEGENOVER INDIRECTE TEUGEL

Laterale buiging is een neutrale teugel positie. Het doel is om je paard te stoppen als hij wil stoppen. Het dwingt hem niet om gelijk te stoppen, maar het houdt hem tegen er vandoor te gaan. Als zijn emoties minder worden zullen zijn voeten tot stilstand komen.

De indirecte teugel houdt het paard tegen als hij er vandoor wil gaan, maar in tegenstelling tot de laterale buiging vraagt dit het paard om zijn achterbenen te blijven bewegen terwijl de voorbenen op zijn plaats blijven. Het is een actieve teugel. In beide gevallen kruist het paard zijn achterbenen als hij beweegt en doordat hij rondjes maakt activeert dat de linker helft van zijn hersenen. Met andere woorden, het geeft het paard de tijd om weer te gaan denken.

Het verschil tussen laterale buiging en indirecte teugel is het volgende; laterale buiging is voor controle en indirecte teugel is voor leiderschap.

WANNEER GEBRUIK JE EEN LATERALE BUIGING, EN WANNEER GEBRUIK JE EEN INDIRECTE TEUGEL.

Gebruik een laterale teugel in situaties wanneer je paard wil bokken, steigeren, ervandoor gaan - meer serieuze situaties. Het doel is om jouw leven en vertrouwen te bewaren door te voorkomen dat je paard er vandoor gaat, maar op hetzelfde moment het verminderen van de paniek in je paard. Het geeft je ook de gelegenheid om van je paard af te springen aan dezelfde kant als je je paard hebt ingebogen.

Ik ben hier erg goed in geworden omdat ik op het moment dat ik voel dat mijn paard ervandoor wil gaan, hem kan inbuigen tot een halt (omdat ik zonder hoofdstel rijd), ben ik eraf met de eerste ongecontroleerde stap. Als je je paard inbuigt om controle te krijgen, denk dan het volgende: Ik neem het je niet kwalijk; ik weet dat jij je voeten moet bewegen, maar laten we dat doen in deze kleine cirkel in plaats van in een kilometer of meer!

Gebruik de indirecte teugel in het geval van een milde schrik, als je paard zijn hoofd wat omhoog doet en je voelt dat je zijn attentie kwijt raakt. Reik eenvoudig naar beneden en draai hem op een cirkel, wijk de achterhand voor zoveel rondjes als nodig is tot je paard ze kalm kan doen. Ik zeg dit omdat de eerste twee (of meer) rondjes wat gehaast kunnen zijn. Denk gedurende dit het volgende: Wat ik je vraag is belangrijker dan waar je bang voor denkt te moeten zijn.

WANNEER JE ROND RIJDT, GEBRUIK EEN NONCHALANTE TEUGEL 

Houdt de nonchalante teugel  in een hand, dicht bij de manen, ellebogen ietwat recht. De teugels zijn los en je hebt de gelegenheid snel met je andere hand naar beneden te reiken om je paard in te buigen en hem onder controle te krijgen door laterale buiging of door het wijken van de achterhand. Het tegenovergestelde is om de teugels dicht bij je lijf te houden of in twee handen.

Het is een goed idee alles op te zetten voor succes, dit betekent dat je situaties die automatisch tot verkeerd reageren leiden moet vermijden. Het ergste is om de teugels in twee handen te houden, omdat je dan automatisch met twee handen terug trekt. Het is zelfs erg moeilijk om dan maar één teugel te gebruiken.

Met een losse teugel rijden kan moeilijk zijn als je je niet veilig voelt, maar je moet je echt gaan realiseren dat je een prooidier rijdt en dat het niet om jou gaat! Als jij wilt overleven moet je je prooidier helpen te overleven; dat is jouw taak.

Het belangrijkste is, dat als je je met een losse teugel niet veilig voelt op je paard, je  niet op je paard zou moeten zitten. Je paard met twee teugels houden is een teken van wantrouwen en niet genoeg vertrouwen in een bepaalde situatie. Behalve als je het doet om achterwaarts of zijwaarts te gaan of voor verzameling.

ALS JE NIET MET EEN LOSSE TEUGEL KUNT RIJDEN, ZOU JE NIET MOETEN RIJDEN

Dit is het moeilijkste dingetje om te herkennen, zeker als je zelfvertrouwen groeit! Ik heb het zelf ook gedaan. Ik denk dat als ik kortere teugels heb, ik sneller kan reageren. Misschien is dat zo, maar de onderliggende waarheid is dat ik mijn paard niet voldoende vertrouw om hem de volle teugel te geven. Dus is het rijden doorspekt met spanning, schrik momenten en uitbundigheden zoals in de lucht springen en tolereer ik het omdat het "niet te erg" is.

Het punt is, als je denkt dat het geen grote invloed heeft of dat je het effect minimaliseert, heb je het fout. Gedrag dat je niet ziet heeft de tendens over de tijd erger te worden, dus alles zou erop gericht moeten zijn om dingen beter te krijgen. Dus als je paard schrikt, de lucht in springt, ook bokt als hij niet bang is, moet je herevalueren wat je doet.

Committeer je aan het rijden met een losse teugel op een buitenrit en met freestyle oefeningen, het is eigenlijk een goede test in elke situatie, omdat je onmiddellijk weet of de situatie niet veilig is. Het moment dat je het gevoel hebt dat je de teugels korter moet maken heb je een beslissing te nemen: inbuigen en wijken van de achterhand tot een halt (laterale buiging), ontkoppelen van de achterhand en blijven bewegen, of eraf gaan en je paard vanaf de grond helpen weer Left-Brain te worden (achterwaarts, zijwaarts, obstakels, enz...)

Wat er gewoonlijk voor zorgt dat je de teugels korter maakt, is het gevoel van spanning in je paard. In plaats van het te doorleven, doe je iets om het gedrag van het paard te veranderen. Bijvoorbeeld, als je paard ergens naar kijkt of spanning in zijn lijf opbouwt, doe drie of meer achterhand wijkingen (indirecte teugel) en ga dan verder. Het geheim is om er zoveel te doen tot je paard ontspannen aanvoelt en rustig wordt. Dan kun je zijn hoofd loslaten en doorgaan, elk moment klaar om naar beneden te reiken en te herhalen.

Het ergste wat je kunt doen is het negeren en denken dat alles OK is. Je kunt jezelf deze keer voor de gek houden, maar in de weken en maanden die komen gaan, zal het erger worden. Je wilt jezelf niet horen zeggen, "Ineens zonder enkele reden flipte mijn paard, en veranderde in een angstige maniak en is nu overal bang voor!" Deze dingen bouwen zich in een paard op. Je moet de vroege signalen kennen zodat je er op kunt reageren en het nooit meer zo ver hoeft te laten komen!

TWEE TEUGELS VOOR COMMUNICATIE

Als je twee teugels gebruikt, denk dan dat dit voor communicatie is en niet voor controle. Bijvoorbeeld, zelfs als je zijwaarts of achterwaarts gaat, je teugels zijn ervoor om de voorbenen van je paard te bewegen. Het is het fluidity principe: Wat je ook van je paard vraagt, je moet dit eerst in jouw lijf doen. De voorbenen van je paard zijn jouw armen en handen. Je moet er een beetje beweging in hebben als indicatie voor wat je wilt dat je paard doet. Op het moment dat je deze teugels gebruikt om een emotioneel paard tegen te houden, kom je in de problemen.

Leer de spanning en het verzet in je paard te voelen. Voel en zie de signalen zoals een hoog hoofd, een gespannen kaak, bezig met het bit, gespannen in de ribbenkast, snellere stappen. Activeer op dit moment een teugel en ontkoppel de achterhand van je paard tot je voelt dat hij ontspant. Aai hem en wees te allen tijde klaar om met zijn emoties te dealen als ze opkomen.

Het is belangrijk om te realiseren dat er drie onderdelen in je paard zitten: Het mentale, emotionele en fysieke paard. Ongeacht wat je doet, als het emotionele paard aan de oppervlakte komt, moet je er mee dealen. Vergeet al het andere en los het eerst op. Als je dat niet doet, zal het je later najagen.

WACHT NIET OP EEN VUURZEE: DEAL MET DE VONK

Doe snel weinig zodat je later niet meer hoeft te doen. Het is veel makkelijker een vonkje uit te maken dan een vuurzee te blussen. Het MOMENT dat je voelt dat je paard gespannen raakt DOE IETS. Laat de achterhand wijken tot je voelt dat zijn attentie weer bij jou is in plaats van bij datgene wat het probleem veroorzaakte. Vrij snel zal je paard eraan gewend raken om zijn aandacht altijd op zijn leider te richten, en het schikachtige en afgeleide gedrag zal verminderen.

Ongeacht hoe gevorderd jij en je paard ook zijn, dit is iets dat je nooit over het hoofd kunt zien. Als het je irriteert, neem dan een rustiger paard of koop een motor! Als je al het plezier wil dat een paard je kan bieden, moet je de verantwoordelijkheid nemen om jouw kant van de relatie na te komen.

HIER IS EEN PERSOONLIJK VOORBEELD.

Toen ik begon met de Parelli methode heb ik drie maanden met één teugel gereden om met de gewoonte van het gebruik van twee teugels te breken - dat betekent dat ik de meeste taken uitvoerde met één teugel. Zo extreem hoef je het misschien niet te doen, maar ik weet hoe sterk mijn tendens was en ik was toegewijd om met deze gewoonte te breken en het soort ruiter te worden dat mijn paard nodig had.

Het interessante is dat ik toen ik hogere niveaus haalde en weer met het dressuur concept begon te spelen, ik te veel met twee teugels reed en als Remmer schrok maakte ik de taak "verzameling/ritme" belangrijker dan zijn gevoelens. Grote fout! Het duurde ongeveer twee weken voordat het. Toen hij het deed gedurende een van de seminars, schrok ik eindelijk op. Hij was normaal zo kalm voor het publiek en ineens keek hij in het publiek en flipte.
Het hield mij flink bezig en ik besprak het met Pat. Waar het op neer komt is dat ik mijn doelen belangrijker had gemaakt dan de gevoelens van mijn paard. De moraal van dit verhaal is dat je zorg moet dragen voor de gevoelens van je paard als ze opkomen, ongeacht wat. Zij zijn belangrijker dan je doelen en ze zijn belangrijker dan andermans mening. Als je voor je paard zijn gedachten, emoties en lijf zorgt, zal hij je alles geven wat je wilt.... gewillig.

                                  

Natural horsemanship is een natuurlijke benadering om je paard te trainen.

Natural horsemanship instructeur Humphrey Dirks.